Σπαρακτικό: Η αδελφική αγκαλιά του Ντέμη Νικολαΐδη στον Τραϊανό Δέλλα στην κηδεία της Γωγώς Μαστροκώστα

Ρίγη συγκίνησης και βαθιάς θλίψης πλημμύρισαν το Ελληνικό, όπου συγγενείς, φίλοι και πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκαν για να πουν το τελευταίο, πρόωρο αντίο στην αγαπημένη Γωγώ Μαστροκώστα. Η ατμόσφαιρα καθ’ όλη τη διάρκεια της εξόδιου ακολουθίας ήταν ιδιαίτερα βαριά, με τον τραγικό σύζυγό της, Τραϊανό Δέλλα, να αποτελεί τη βιβλική φιγούρα του δράματος, έχοντας σταθεί σαν βράχος στο πλευρό της μέχρι την τελευταία της πνοή.

Ωστόσο, η στιγμή που «λύγισε» ακόμα και τους πιο δυνατούς εκτυλίχθηκε αμέσως μετά το τέλος της εξοδίου ακολουθίας. Βγαίνοντας από τον ναό, ο πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής και προπονητής, φανερά καταβεβλημένος από τον πόνο, βρέθηκε αντιμέτωπος με τους ανθρώπους που έσπευσαν να του συμπαρασταθούν. Ένας από τους πρώτους ανθρώπους που πλησίασε και πήρε στην πιο σπαρακτική αγκαλιά της ημέρας ο Τραϊανός Δέλλας, ήταν ο κολλητός του φίλος και συνοδοιπόρος στα γήπεδα, Ντέμης Νικολαΐδης.

Ένας κοινός πόνος που ενώνει δύο αδελφικούς φίλους

Η συνάντηση των δύο ανδρών δεν ήταν απλώς μια τυπική χειρονομία συλλυπητηρίων, αλλά μια κατάθεση ψυχής ανάμεσα σε δύο ανθρώπους που τους συνδέουν δεσμοί αίματος και κοινών αγώνων από την εποχή του χρυσού Euro 2004. Ο ΝτέμηςΝικολαΐδης, με το που αντίκρισε τον αδελφικό του φίλο, έσπευσε να τον σφίξει στην αγκαλιά του, προσφέροντάς του το πιο ειλικρινές στήριγμα σε αυτή την εφιαλτική στιγμή της ζωής του.

Η αγκαλιά αυτή είχε ένα επιπλέον, εξαιρετικά βαρύ και φορτισμένο υπόβαθρο. Ο Ντέμης Νικολαΐδης ήταν σε θέση να νιώσει τον απόλυτο πόνο του Τραϊανού Δέλλα όσο ελάχιστοι, καθώς και ο ίδιος βίωσε μια παρόμοια, τραγική απώλεια πριν από λίγους μήνες, όταν έχασε αναπάντεχα τη δική του σύντροφο, Αλεξάνδρα Νικολαΐδου.

Η εικόνα που αποτυπώνει το μέγεθος της απώλειας

Οι δύο άνδρες παρέμειναν αγκαλιασμένοι για αρκετά δευτερόλεπτα, χωρίς να χρειάζεται να ειπωθούν λόγια, καθώς η σιωπή και το σφίξιμο των χεριών αποτύπωναν όλη την οδύνη της απώλειας. Τα φωτογραφικά στιγμιότυπα από το σημείο, με τον Ντέμηνα κρατά σφιχτά τον «Κολοσσό» της ελληνικής άμυνας, κάνουν ήδη τον γύρο του διαδικτύου, προκαλώντας κύματα συγκίνησης.

Η showbiz και ο αθλητικός κόσμος αποχαιρέτησαν μια λαμπερή γυναίκα, όμως πίσω από τα φώτα, η εικόνα αυτών των δύο ανδρών υπενθυμίζει ότι στα δύσκολα της ζωής, η αληθινή, ανιδιοτελής φιλία παραμένει το μοναδικό ασφαλές καταφύγιο.

Ραγίζει καρδιές το στεφάνι με τα ροζ λουλούδια της Βικτώριας Δελλά στην κηδεία της μητέρας της

Το στεφάνι της Βικτώριας Δελλά στην κηδεία της μητέρας της συγκίνησε τους πάντες

Η ατμόσφαιρα στην κηδεία της μητέρας της Βικτώριας Δελλά ήταν ιδιαίτερα φορτισμένη, με συγγενείς, φίλους και αγαπημένα πρόσωπα να δίνουν το «παρών» για το τελευταίο αντίο. Η συγκίνηση κορυφώθηκε μπροστά στα στεφάνια που άφησαν τα παιδιά της εκλιπούσας, γεμάτα αγάπη και λόγια που «ράγισαν» καρδιές.

Ξεχώρισε το στεφάνι της Βικτώριας Δελλά, το οποίο ήταν διακοσμημένο με ροζ γράμματα και ένα βαθιά συγκινητικό μήνυμα: «Στον φύλακα άγγελό μου». Η φράση αυτή συγκίνησε όσους βρέθηκαν εκεί, αποτυπώνοντας τον ισχυρό δεσμό μητέρας και κόρης και τον αβάσταχτο πόνο της απώλειας.

Ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσε και το στεφάνι του Τραϊανού Δελλά, ο οποίος αποχαιρέτησε τη μητέρα του με τα λόγια: «Πέτα ψηλά άγγελέ μου». Ένα λιτό αλλά γεμάτο συναίσθημα μήνυμα, που εξέφραζε την αγάπη, τον σεβασμό και τη θλίψη για τον αποχωρισμό.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της τελετής, το κλίμα ήταν βαρύ. Πολλοί από τους παρευρισκόμενους δεν μπόρεσαν να κρύψουν τη συγκίνησή τους, ενώ τα λουλούδια και τα στεφάνια γύρω από τον χώρο της εκκλησίας μαρτυρούσαν την εκτίμηση και την αγάπη που είχε κερδίσει η εκλιπούσα στη ζωή της.

Οι στιγμές ήταν δύσκολες για την οικογένεια Δελλά, η οποία προσπαθούσε να διαχειριστεί τη μεγάλη απώλεια, έχοντας στο πλευρό της συγγενείς και φίλους. Τα μηνύματα πάνω στα στεφάνια έγιναν το πιο δυνατό σύμβολο της ημέρας, αποτυπώνοντας όσα δεν μπορούν εύκολα να ειπωθούν με λόγια μπροστά σε έναν τόσο οδυνηρό αποχαιρετισμό.

Ράγισε καρδιές η κόρη της Γωγώς Μαστροκώστα στον επικήδειο: «Δεν σου λέω αντίο, γιατί θα είσαι για πάντα μέσα μου»

«Αν υπάρχουν άγγελοι, ο δικός μου είσαι εσύ και αν υπάρχει αγάπη, είσαι η μοναδική», είπε συγκινημένη η Βικτώρια Δέλλα.

«Ξέρω πως σήμερα είναι μια ημέρα πένθους και πως όλοι είμαστε βαθιά στεναχωρημένοι. Όμως μέσα μου νιώθω πως δεν θα έπρεπε να είναι έτσι. Γιατί πέρα από όλα, το τελευταίο πράγμα που θα άξιζε σε αυτή τη γυναίκα είναι λύπη. Η μάμα μου έζησε τη ζωή της με χαμόγελο και περηφάνια. Αγάπησε βαθιά και έδωσε δύναμη σε όλους μας ξεχωριστά. Πάλεψε με χαμόγελο, αλλά όχι με φόβο. Η μαμά μου ήταν φτιαγμένη να αγαπά και να δίνει. Ήταν μια υπέροχη σύζυγος, μια αληθινή φίλη, μία στοργική κόρη και μια δυνατή αδελφή. Και πάνω από όλα μια μοναδική μαμά. Μαμά, με έμαθες να αγαπάω, να σέβομαι, να σκέφτομαι τον άλλον. Μαζί με τον μπαμπά μου έδειξεις τι σημαίνει να έχεις αξίες. Μου έμαθες να μην είμαι κακομαθημένη και να πατάω στα πόδια μου. Μου έδειξες τι είναι ο έρωτας, η αφοσίωση και η απόλυτη εμπιστοσύνη. Ήσουν και θα είσαι για πάντα η κολλητή μου, το άτομο με το οποίο θα μοιράζομαι τα πάντα. Όταν ήμουν μικρή, σου έλεγα πως όταν θα φύγω για σπουδές θα σε πάρω μαζί μου και τώρα ξέρω ότι θα είσαι παντού μαζί μου. Και αυτό το φρόντισες εσύ. Στον γάμο σου είχες γράψει ένα τραγούδι για τον μπαμπά και τώρα ήρθε η στιγμή να σου αφιερώσω κι εγώ έναν στίχο. Αν υπάρχουν άγγελοι, ο δικός μου είσαι εσύ. Και αν υπάρχει αγάπη, είσαι η μοναδική. Σε αγαπώ μαμά, μαμά, δεν σου λέω αντίο γιατί θα είσαι για πάντα μέσα μου», είπε η Βικτώρια Δέλλα.

Ο επικήδειος λόγος του Τραϊανού Δέλλα

«Άγγελέ μου, αγάπη μου. Έτσι με φώναζες, έτσι με αποκαλούσες παντού. Ο φύλακας, άγγελός μου, μου έλεγες. Στα πεντηκοστά μου γενέθλια όταν ήμουν μόνος μου στο δωμάτιο του νοσοκομείου, όταν σε πήρανε για την εντατική, λύθηκαν όλα ξαφνικά μέσα στο μυαλό μου. Εσύ ήσουν άγγελος και όχι εγώ. Εσύ ήρθες στη ζωή μου να μου μάθεις πράγματα. Έλεγα ότι είχα επιμονή και υπομονή, αλλά πόσο μικρός ήμουν μπροστά σου. Με τη δικιά σου υπομονή σε όλα αυτά που έχεις περάσει. Η ομορφιά και η λάμψη σου μόνο σε άγγελο παραπέμπουν και αυτό είναι μια απόδειξη ότι εσύ ήσουν άγγελος και όχι εγώ. Εγώ τις περισσότερες φορές σε φώναζα μωρό μου, γιατί από την ημέρα που σε γνώρισα το μόνο που ήθελα ήταν να σε προσέχω, να σε φροντίζω και να σε προστατεύω όπως κάνουν στα μωρά. Όλα αυτά τα χρόνια ζούσα μια ζωή όπως τη φανταζόμουν, παρά τις δυσκολίες που συναντήσαμε στον δρόμο μας. Στα πολύ δύσκολα δεν σε εγκατέλειψα ποτέ, ούτε μια στιγμή. Πάντα ήσουν μέσα στο μυαλό μου και προτεραιότητά μου. Όλες οι όμορφες στιγμές θα γίνουν αναμνήσεις. Τα σ’ αγαπώ που σου έχω πει είναι πολύ λίγα για αυτό που αισθανόμουν για σένα. Το ευχαριστώ είναι πολύ μικρό για αυτό που μου έδωσες. Η ευγνωμοσύνη στον Θεό που μου χάρισε έναν από τους αγγέλους του για συντροφιά είναι μεγάλη, άσχετα αν δεν κράτησε περισσότερο. Αγάπη μου, άγγελέ μου, κάθε φορά που έπρεπε να αντιμετωπίσουμε ένα πρόβλημα υγείας σου, σου έλεγα να μη φοβάσαι γιατί είμαι δίπλα σου. Ξεκουράσου, αγάπη μου, γιατί κουράστηκες πάρα πολύ και πέτα ψηλά μακριά από κάθε ασθένεια. Να ξέρεις ότι η αγάπη όλων μας θα σε φτάνει. Και ένα κομμάτι θέλω να πω που αφιερώναμε ο ένας στον άλλον. Αν ήξερα πού πήγαινα να μπλέξω και σε τι παιχνίδι άδικο να παίξω, αν ήξερα τι με περίμενε, να ήσουν σίγουρη ότι πάλι σε εσένα θα ερχόμουν. Πάλι και ξανά θα σε ερωτευόμουν, από την ίδια τη σκανδάλη δεν θα φοβόμουν, αν για μια φορά και πάλι θα ξανασκοτωνόμουνα. Ένα μεγάλο ευχαριστώ που είστε όλοι εδώ. Η Γωγώ ήταν μια μαχήτρια, δεν λύγισε ποτέ. Αισθάνομαι τόσο μικρός μπροστά της. Δεν θα πω καλό ταξίδι, μωρό μου, γιατί δεν θα φύγεις ποτέ από μέσα μου», ανέφερε ο Τραϊανός Δέλλας για την αγαπημένη του, Γωγώ.