Μαρινέλλα: Το γεμάτο νόημα τραγούδι που ερμήνευε πριν την κατάρρευση & η ανατριχιαστική λεπτομέρεια
Σε ηλικία 88 ετών άφησε την τελευταία της πνοή η Μαρινέλλα και η ευχή όλων μας να καταφέρει να βγει νικήτρια, δυστυχώς, δεν πραγματοποιήθηκε.
Η Μαρινέλλα το βράδυ της 26ης Σεπτεμβρίου τραγουδώντας μπροστά στα μάτια χιλιάδων θεατών στη μεγάλη συναυλία της στο Ηρώδειο, σωριάστηκε στη σκηνή και όπως αργότερα ανακοινώθηκε υπέστη σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο.
Αμέσως μεταφέρθηκε σε ιδιωτικό θεραπευτήριο με τους θεράποντες γιατρούς της με επικεφαλής τον προσωπικό της γιατρό και καλό της φίλο κ. Πολιτάκη να κρίνουν πως τα πρώτα δύο 24ωρα μετά το επεισόδιο, θα ήταν ιδιαίτερα κρίσιμα για την πορεία της υγείας της.
Μετά από 112 ημέρες νοσηλείας στο νοσοκομείο Υγεία, η Μαρινέλλα πήρε εξιτήριο και επέστρεψε σπίτι της. Δυστυχώς, η κατάσταση της υγείας της δεν παρουσίαζε βελτίωση. Στις αρχές Ιουνίου άρχιζαν να κυκλοφορούν φήμες για την επιδείνωση της υγείας της.
Τελικά, όμως, η μεγάλη μας τραγουδίστρια δεν άντεξε και έφυγε από τη ζωή.
Το γεμάτο νόημα τραγούδι που ερμήνευε λίγο πριν την κατάρρευση
Αυτά τα τελευταία δευτερόλεπτα πριν από την κατάρρευση της επί σκηνής η Μαρινέλλα ερμήνευε το κορυφαίο της τραγούδι «Εγώ κι εσύ». Οι στίχοι του τραγουδιού… αυτές οι τελευταίες λέξεις της πάνω στη σκηνή, που τόσο πολύ αγαπούσε. Ήταν οι κουβέντες αυτές με τις οποίες «έκλεισε» τη σπουδαία ζωή της.
«Εγώ κι εσύ, πόσο η ζωή να μας μισεί;
Φεύγεις και φεύγω, και πού πάμε;
Εγώ κι εσύ, Θεέ μου, μας έμαθες εσύ
τόσο πολύ να αγαπάμε».
Η ανατριχιαστική λεπτομέρεια
«Κατέρρευσε σε ένα τραγούδι που λέγεται «Τα λόγια είναι περιττά», το οποίο έχει τον διπλό τίτλο «Εγώ κι εσύ» που συνήθως τα τελευταία χρόνια ερμηνεύεται ως ότι εκείνη είναι το «εγώ» και το «εσύ» είναι το κοινό της και στη φράση αυτή οπού αναφέρεται στο Θεό και να «αγαπάμε» που όλο αυτό το πράγμα είναι συγκλονιστικό», είπε ο Ποσειδώνας Γιαννόπουλος.
Η ιστορία του τραγουδιού
Συνώνυμο μιας μεγάλης καριέρας, ενός μεγάλου έρωτα, σαν εκείνου που έζησε με τον Τόλη Βοσκόπουλο. Γράφτηκε το 1974, σε σύνθεση του αείμνηστου Τόλη Βοσκόπουλου και στίχους του Μίμη Θειόπουλου.
Δεν την βάπτισαν έτσι: Κανείς μέχρι σήμερα δεν ήξερε ποιο είναι το πραγματικό όνομα της Μαρινέλλας
Ελάχιστοι γνωρίζουν πως το «Μαρινέλλα» δεν είναι το πραγματικό όνομα της σπουδαίας τραγουδίστριας, αλλά το καλλιτεχνικό της, με το οποίο έκανε την τεράστια καριέρα.
Κυριακή Παπαδόπουλου. Αυτό είναι το πραγματικό ονοματεπώνυμο της τραγουδίστριας, η οποία γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 19 Μαΐου του 1938, με καταγωγή από την Πόλη. Μόλις στα 4 της χρόνια εκδήλωσε την καλλιτεχνική της φύση, συμμετέχοντας στην παιδική ραδιοφωνική εκπομπή «Παιδική Ώρα» ενώ λίγα χρόνια αργότερα διαφήμιζε γνωστά τα καταστήματα της Θεσσαλονίκης.
Τη δεκαετία του ‘50 τα πάντα αλλάζουν στη ζωή της, αφού σε αυτήν μπαίνει το τραγούδι και σταδιακά καθιερώνεται ως τραγουδίστρια, ξεκινώντας την καριέρα της στο κέντρο «Πανόραμα» της Νέας Ελβετίας στη Θεσσαλονίκη. Εκεί, δούλευε μπουζουξής ο Στέλιος Ζαφειρίου, ο άνθρωπος που τη σύστησε στον Στέλιο Καζαντζίδη, ο οποίος είχε εντυπωσιαστεί με τη φωνή της όταν την είχε ακούσει να τραγουδάει.
Προτού, όμως, ξεκινήσει το μουσικό της ταξίδι, η νεαρή Κυριακή Παπαδοπούλου άλλαξε το όνομά της, σε Μαρινέλλα. Καλλιτεχνικός της νονός ήταν ο Τόλης Χάρμας, με τον οποίο εμφανιζόταν το 1956 σε κέντρο στη Θεσσαλονίκη. Ο λαϊκός τραγουδιστής εμπνεύστηκε το «Μαρινέλλα» από τον τίτλο του ομώνυμου τραγουδιού του.
Σαν μάνα με γιο, πιασμένοι χέρι χέρι:
Μια έξοδο στο κέντρο της Αθήνας πραγματοποίησαν πρόσφατα η Μαρινέλλα και ο Τάκης Ζαχαράτος.
Η σπουδαία τραγουδίστρια και ο showman διατηρούν άριστες φιλικές σχέσεις και μάλιστα, στο παρελθόν έχουν συνεργαστεί αρκετές φορές και επαγγελματικά και έχουν χαρίσει μοναδικές στιγμές στο κοινό.
Ο φωτογραφικός φακός του FTHIS απαθανάτισε την Μαρινέλλα και τον Τάκη Ζαχαράτο να απολαμβάνουν τη βόλτα τους πιασμένοι χέρι – χέρι, χαλαροί και ευδιάθετοι.
«Όταν ήμουν πέντε χρονών άκουσα την φωνή της στο ραδιόφωνο. Είπα “ποια είναι η κυρία που τραγουδάει” και μου είπαν πως ήταν η Μαρινέλλα. “Αν δεν έρθει τώρα εδώ στο σπίτι, δεν τρώω” λέω. Με κοιτάζαν η γιαγιά και η μαμά, “δεν είναι καλά το παιδάκι” έλεγαν. Αργότερα ρώτησα “που είναι η Μαρινέλλα”, μου είπαν πως “δεν είναι εδώ” και τους απάντησα “δεν τρώω”. Έκανα απεργία πείνας και δεν έφαγα για τρεις μέρες. Η μαμά και η γιαγιά νόμιζαν πως κάτι έχει το παιδάκι και μου έγραφαν ψεύτικα γράμματα πως ήταν στην Αυστραλία, γιατί είχαμε κάτι ξαδέλφια του μπαμπά εκεί και τους ήρθε αυτό.
Έρωτας, γράμματα, γράμματα… Περνάνε τα χρόνια, στο σπίτι φυσικά ακούγαμε Μαρινέλλα και θυμάμαι τον εαυτό μου στην τραπεζαρία να έχω ξηλώσει από τον πολυέλαιο τα κρυσταλλάκια και τα έκανα σκουλαρίκια, καθόμουν και έλεγα το “Τολμώ” και τέτοια.
Ξεκινάω σε ένα καφέ στο Κολωνάκι και ένα βράδυ μού λένε “ξέρεις, σήμερα θα έρθει η Μαρινέλλα”. Εγώ νιώθω, όχι άνετα, κατευθείαν ότι υπάρχει σύνδεση με το μάτι. Τελειώνει η παράσταση, με έχει αγκαλιά στην πόρτα και μου δίνει συμβουλές.
Εκεί που ήμουν χαμένος σε έναν ωκεανό, η Μαρινέλλα ήταν ο φάρος για να μην χαθώ. Ήταν ο φάρος που είπα ότι θα πάω από εκεί και η ίδια μου είπε ότι θα πάω από εκεί», είχε πει σε παλαιότερη συνέντευξή του ο Τάκης Ζαχαράτος για τη Μαρινέλλα.
Πηγή