Εορτολόγιο: Σήμερα γιορτάζει η Αγία με το πανέμορφο όνομα που βοηθάει τους νέους

Σήμερα, Τρίτη, 21 Ιανουαρίου, σύμφωνα με το εορτολόγιο τιμάται η μνήμη των Μαξίμου Ομολογητού, Αγίας Αγνής, Αγίου Ευγενίου εκ Τραπεζούντας, Αγίου Νεοφύτου του Μάρτυρος, Αγίου Πατρόκλου.

Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι τα εξής:
Η Αγία Παιδομάρτυς και Παρθενομάρτυς Αγνή. Η πρόβολος της αγνότητος και προστάτιδα των νέων.

Η Αγία παιδομάρτυς Αγνή γεννήθηκε στην πανίσχυρη πόλη της Ρώμης από ευγενικής καταγωγής γονείς που διακρίνονταν για την πίστη τους στον Θεό και την ευσέβειά τους. Είχε μια ακόμη αδελφή, την Emerenziana, η οποία μαρτύρησε για την αγάπη του Χριστού και εκείνη.

Το όνομά της προέρχεται από την λατινική λέξη agnus-i που σημαίνει αμνός, αρνί γι’αυτό και από τα πρωτοχριστιανικά χρόνια παρουσιάζεται στην τέχνη (ζωγραφική, αγιογραφία, ψηφιδωτό, γλυπτά) να κρατά στα χέρια της ένα αρνάκι ή να στέκεται δίπλα στα πόδια της και να την κοιτά στα μάτια.

Τα χρόνια εκείνα βασιλιάς της ξακουστής αυτοκρατορίας ήταν ο Διοκλητιανός. Οι διωγμοί εναντίον των χριστιανών συνεχίζονταν με ένταση και ιδιαίτερη αγριότητα. Η Αγνή από νήπιο εκκλησιαζόταν και άκουγε με προσοχή τον λόγο του Θεού και μεγάλωνε με την προσδοκία της συνάντησης με τον Νυμφίο της Χριστό και της απόκτησης των ουρανίων αγαθών.

Ήταν πλέον 12 ετών και με την αθωότητα και την ορμή της ηλικίας της προσέφερε υπηρεσία στο Σώμα του Χριστού, την Εκκλησία. Φυλάσσοντας τον εαυτό της αγνό και καθαρό, αμόλυντο από παντός σωματικού και ψυχικού ρύπου και όντας προσηλωμένη στην Θεία Λατρεία, δίδασκε τον Ευαγγελικό λόγο σε διάφορες γυναίκες που έσπευδαν να την συναντήσουν. Τις παρότρυνε να πιστέψουν στον αληθινό εν Τριάδι Θεό και να βαπτιστούν μιλώντας τους για το μεγαλείο της χριστιανικής ζωής και πείθοντάς τες να ακολουθήσουν τον αγνό και σώφρονα βίο.

Τα χρόνια εκείνα βασιλιάς της ξακουστής αυτοκρατορίας ήταν ο Διοκλητιανός. Οι διωγμοί εναντίον των χριστιανών συνεχίζονταν με ένταση και ιδιαίτερη αγριότητα. Η Αγνή από νήπιο εκκλησιαζόταν και άκουγε με προσοχή τον λόγο του Θεού και μεγάλωνε με την προσδοκία της συνάντησης με τον Νυμφίο της Χριστό και της απόκτησης των ουρανίων αγαθών.

Ήταν πλέον 12 ετών και με την αθωότητα και την ορμή της ηλικίας της προσέφερε υπηρεσία στο Σώμα του Χριστού, την Εκκλησία. Φυλάσσοντας τον εαυτό της αγνό και καθαρό, αμόλυντο από παντός σωματικού και ψυχικού ρύπου και όντας προσηλωμένη στην Θεία Λατρεία, δίδασκε τον Ευαγγελικό λόγο σε διάφορες γυναίκες που έσπευδαν να την συναντήσουν. Τις παρότρυνε να πιστέψουν στον αληθινό εν Τριάδι Θεό και να βαπτιστούν μιλώντας τους για το μεγαλείο της χριστιανικής ζωής και πείθοντάς τες να ακολουθήσουν τον αγνό και σώφρονα βίο.

Κατ’εκείνο τον καιρό την ζήτησε για γυναίκα του ένας ευγενής Ρωμαίος ειδωλολάτρης. Εκείνη βέβαια αρνήθηκε, ομολογώντας την πίστη της στον Χριστό και την πρόθεσή της να παραμείνει αγνή. Η άρνησή της αυτή μαζί με την ομολογία της και την εν γένει ιεραποστολική της δραστηριότητα την οδήγησαν ενώπιον του επάρχου της Ρώμης.Τα ταξίματα και οι απειλές του δεν κατόρθωσαν να της αλλάξουν την γνώμη της γι’αυτό και ο έπαρχος έδωσε εντολή να την ντύσουν με έναν απλό χιτώνα και αφού την διαπομπεύσουν, να την κλείσουν σε πορνείο. Η Αγία προσευχόμενη εισήλθε στον τόπο του βασανισμού της όπου βίωσε ένα μεγάλο θαύμα: Όλοι όσοι την πλησίαζαν για να αμαρτήσουν πάνω στο παρθενικό της σώμα, εμποδίζονταν από ουράνια δύναμη. Κοβόταν η ορμή τους, τα μέλη τους ξηραίνονταν και στέκονταν ακίνητοι σαν νεκροί.

Ένας νέος, περισσότερο ακόλαστος από τους άλλους, βάρβαρος στο ήθος και άγριος στον χαρακτήρα, επιτέθηκε ασυγκράτητος στην νεαρή παρθένο όπως το λιοντάρι επιτίθεται στο νεαρό ζαρκάδι για να το κατασπαράξει. Η Θεία Δίκη όμως παρενέβη άμεσα και έπεσε νεκρός σαν να είχε χτυπηθεί από κεραυνό.

Μπροστά σε αυτό το απρόσμενο συμβάν, ένας νέος διακήρυξε ότι η πίστη των Χριστιανών είναι η μόνη αληθινή, η μεγαλύτερη πίστη. Την διακήρυξη και ομολογία αυτή έκανε τότε ομαδικά και όλο το εκεί συγκεντρωμένο πλήθος.

Από το περιστατικό αυτό ο μόνος που έμεινε ασυγκίνητος ήταν ο έπαρχος ο οποίος έσπευσε στο πορνείο για να ζητήσει τις εξηγήσεις της Αγίας για τον θάνατο του νέου. Έτσι η Αγία με ταπεινότητα και χωρίς να χάσει το θάρρος της του απάντησε ότι πριν την εγκλείσουν στο πορνείο, Άγγελος Κυρίου με την μορφή λευχειμονούντος νέου την συνόδευε σύμφωνα με το δαβιτικό λόγιο : «τοις Αγγέλοις αυτού εντελείται περί σου, του διαφυλάξαι σε εν πάσαις ταις οδοίς σου…» (Ψαλμ. 90,11). Εκείνος ο Άγγελος ενεργούσε την βούληση της Θείας Δίκης, ακινητοποιώντας τους αναίσχυντους άνδρες και θανατώνοντας τον τολμηρότερο εξ αυτών. Τότε η Αγία άδραξε την ευκαιρία για άλλη μια φορά να δηλώσει την πίστη της στον Ιησού Χριστό και την αφοσίωσή της σε Εκείνον και την Εκκλησία Του.

Ο έπαρχος με δυσπιστία άκουγε τα λόγια της και ζητούσε σημάδι για να πιστέψει. Η Αγία με τα χέρια σηκωμένα στον ουρανό προσευχήθηκε και ζήτησε από το Θεό να δείξει τα μεγαλεία Του στο πλήθος για να πιστέψουν και να σώσουν την ψυχή τους. Ευθύς αμέσως ο νεκρός αναστήθηκε. Το πλήθος και μαζί τους ο έπαρχος δόξασαν τον αληθινό Θεό και μακάρισαν την πίστη της νεαρής κοπέλας.

Εκεί όμως βρίσκονταν και κάποιοι ασεβείς και φανατικοί ειδωλολάτρες που ζήτησαν από τον έπαρχο να την θανατώσει άμεσα, αποδίδοντας το θαύμα σε μαγική ενέργεια.

Η καταδίκη της ορίστηκε να είναι ο δια πυράς θάνατος. Εκείνη χωρίς να χάσει το κουράγιο της, αφού σημείωσε επάνω της τον τύπο του Τιμίου Σταυρού, εισήλθε στην φωτιά παραδίδοντας τον εαυτό της στις φλόγες, εκμετρώντας τις τελευταίες επί γης στιγμές της προσευχομένη και ψάλλουσα.

Το μαρτύριο τελέσθηκε σε χώρο βέβηλο από τις αμαρτίες και τα εγκλήματα, την σημερινή Piazza Navona. Σημειωτέον ότι η Piazza Navona βρίσκεται στη θέση του παλαιού ιπποδρόμου του Δομετιανού, ο οποίος ήταν γνωστός με το όνομα Circus Agonalis (=κύκλος ή κρίκος της αγωνίας). Η δε Βασιλική της Αγίας που βρίσκεται εκεί ονομάζεται Santa Agnese in Agone (=η Αγία Αγνή εν αγωνία) και είναι θεμελιωμένη πάνω στον τόπο εγκλεισμού και μαρτυρίου της Αγίας, δηλαδή το χαμαιτυπείο το οποίο σήμερα αποτελεί την Κρύπτη του Ναού. Χαρακτηριστικό είναι ότι στα σταυροθόλια της κρύπτης αυτής εικονίζονται όλες οι σκηνές του βίου και των μαρτυρίων της Αγίας σε τέχνη της Ρωμανικής περιόδου. Στον ίδιο χώρο υπάρχει και μαρμάρινο ανάγλυφο το οποίο απεικονίζει την Αγία σε παιδική ηλικία οδηγούμενη γuμνή στο χαμαιτυπείο και καλυπτόμενη με τα χέρια και τα μαλλιά της.Μετά το σβήσιμο της φωτιάς οι χριστιανοί περισυνέλλεξαν τα λείψανά της και τα ενταφίασαν με τιμές σε τόπο όπου αργότερα ανηγέρθη η προς τιμήν της ιστορική μικρή Βασιλική από τον Μέγα Κωνσταντίνο πρό του έτους 349. Τα λείψανά της αποτελούν μέχρι σήμερα πηγή αγιασμού και θείας ενισχύσεως των απανταχού της γης Χριστιανών.

Σύμφωνα με το επίγραμμα του πάπα Δαμάσου, κάηκε γuμνή. Οι δε Αμβρόσιος και Προυδέντιος θεωρούν ότι εσφάγη σαν αμνός και αποκεφαλίστηκε. Σε κάποιον ύμνο που αποδίδεται στον Αμβρόσιο φέρεται ότι στραγγαλίστηκε. Πάντως οι περισσότεροι που ακολουθούν τη ρωμαϊκή διήγηση του βίου της θεωρούν ότι εφόσον οι φλόγες δεν την έβλαψαν, εσφάγη σαν αμνός.

Ο Όσιος Μάξιμος ο Ομολογητής γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 580 μ.Χ. από πλούσιους και ευγενείς γονείς. Πραγματοποίησε λαμπρές θεολογικές, φιλολογικές και φιλοσοφικές σπουδές. Για τα πνευματικά αλλά και τα διοικητικά του χαρίσματα προσλαμβάνεται ως αρχιγραμματέας του αυτοκράτορα Ηρακλείου. Παραιτήθηκε όμως γρήγορα για να υπερασπισθεί τις αλήθειες της πίστεώς του από την αίρεση των Μονοθελητών. Γίνεται μοναχός και αρχίζει ένα σκληρό και ανελέητο αγώνα κατά των αιρετικών. Στον αγώνα του αυτό συναντά πολλά εμπόδια, κυρίως από τον αυτοκράτορα Κώνστα, ο οποίος ήταν υπέρμαχος των Μονοθελητών και έφθασε στο σημείο να συγκαλέσει ψευδο-σύνοδο, η οποία καταδίκασε και αναθεμάτισε τον όσιο και τέλος τον παρέδωσε στον έπαρχο της πόλης για να τιμωρηθεί. Μαστιγώνεται και τέλος του κόβουν τη γλώσσα και το δεξί του χέρι. Το ακρωτηριασμένο του σώμα άντεξε με θαυματουργικό τρόπο τρία χρόνια στην υπηρεσία της υγείας της ψυχής και ήταν η πιο εύγλωττη μαρτυρία της πίστεως και της αφοσιώσεώς του στο Θεό. Μετά από ολιγοήμερη ασθένεια αφήνει τη μακάριά του ψυχή στον τόπο της εξορίας του (Λαζική του Πόντου, στο φρούριο Σχίμαρις) το 662 μ.Χ. Το τίμιο λείψανό του ενταφιάσθηκε στη μονή του Αγίου Αρσενίου, στη χώρα των Λαζών. Από τον τάφο του έβγαινε φως κάθε νύχτα και φώτιζε την περιοχή, γεγονός που πιστοποιούσε την αγιότητά του.

Σημείωση: Η Ανακομιδή και μετάθεση του Λειψάνου του Οσίου Μάξιμου του Ομολογητή εορτάζεται στις 13 Αυγούστου, ενώ η μνήμη του επαναλαμβάνεται στις 20 Σεπτεμβρίου.

O Άγιος Ευγένιος
Κατά τους διωγμούς του Διοκλητιανού (284-305 μ.Χ.) και Μαξιμιανού (285-305 μ.Χ.), οι Άγιοι Ευγένιος, Ουαλεριανός, Κάνδιδος και Ακύλας, προσπάθησαν να προφυλαχθούν στα όρη. Συνελήφθησαν όμως και διατάχθηκαν ν’ αρνηθούν το Χριστό. Εκείνοι απάντησαν γενναία, ότι δεν Τον αρνούνται, και τότε τους εξόρισαν στο φρούριο της Πιτυούντος των Λάζων. Η φυλακή δεν μπόρεσε να δαμάσει το φρόνημα τους. Τους έφεραν λοιπόν και πάλι στην Τραπεζούντα, όπου με υποσχέσεις και απειλές, προσπάθησαν να τους σύρουν στην ειδωλολατρεία. Η αποτυχία, όμως, εξόργισε τον έπαρχο Λυσία και διέταξε να τους βασανίσουν σκληρά. Πρώτα τους γύμνωσαν, και άνδρες δυνατοί με μαστίγια από νεύρα βοδιών, καταξέσχισαν τις σάρκες τους. Έπειτα έμπηξαν σιδερένια νύχια στα σώματα τους και άνοιξαν βαθειές πληγές στα πλευρά τους. Κατόπιν με αναμμένες λαμπάδες, έκαψαν τις ματωμένες πληγές τους. Τελικά θανατώθηκαν (292 μ.Χ.) με αποκεφαλισμό, αφού έμειναν άσειστοι και νικηφόροι στην πίστη τους. (Στο τυπικό της Μονής Καρακάλου, αριθ. 25 φ. 123 σημειώνεται: «τη 24η Ιουνίου τελείται και η γέννησις του Αγίου και ενδόξου μεγαλομάρτυρας Ευγενίου»).

Εορτολόγιο 17/1: Μεγάλη γιορτή της ορθοδοξίας σήμερα – Τιμάται ο Άγιος που θεραπεύει από παθήσεις

Σύμφωνα με το εορτολόγιο, το Σάββατο 17 Ιανουαρίου 2026 τιμώνται αρκετές μνήμες Αγίων, με κεντρική μορφή τον Άγιο Αντώνιο τον Μέγα. Την ίδια ημέρα εορτάζουν επίσης, μεταξύ άλλων, ο Άγιος Γεώργιος ο Νέος εξ Ιωαννίνων, ο Άγιος Θεοδόσιος ο Μέγας, οι Άγιοι Ιουνίλλα και Τουρβών, o Άγιος Αντώνιος, Αρχιεπίσκοπος Νόβγκοροντ Ρωσίας, καθώς και ο Άγιος Αντώνιος, Επίσκοπος Βολογκντά της Ρωσίας. Στη λίστα περιλαμβάνονται ακόμη μνήμες Οσίων όπως ο Όσιος Αντώνιος ο Νέος ο Θαυματουργός, ο Όσιος Αχιλλάς, ο Όσιος Αντώνιος εκ Ρωσίας, ο Όσιος Αντώνιος ο Μετεωρίτης (Καντακουζηνός) και ο Όσιος Φιλόθεος.

Για τη συγκεκριμένη ημερομηνία, αναφέρεται ότι ο ήλιος ανατέλλει στις 07:40 και δύει στις 17:31, ενώ καταγράφεται και ένδειξη Νέας Σελήνης (17-348).

Για την ημέρα παρατίθενται και τα αναγνώσματα: Απόστολος από την Προς Εβραίους (13:17-21) και Ευαγγέλιο από το Κατά Λουκάν (6:17-23).

ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ ΑΓΙΩΝ:
Απόστολος
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ ΙΓ´ 17 – 21

17 Πείθεσθε τοῖς ἡγουμένοις ὑμῶν καὶ ὑπείκετε· αὐτοὶ γὰρ ἀγρυπνοῦσιν ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ὑμῶν ὡς λόγον ἀποδώσοντες· ἵνα μετὰ χαρᾶς τοῦτο ποιῶσι καὶ μὴ στενάζοντες· ἀλυσιτελὲς γὰρ ὑμῖν τοῦτο. 18 Προσεύχεσθε περὶ ἡμῶν· πεποίθαμεν γὰρ ὅτι καλὴν συνείδησιν ἔχομεν, ἐν πᾶσι καλῶς θέλοντες ἀναστρέφεσθαι. 19 περισσοτέρως δὲ παρακαλῶ τοῦτο ποιῆσαι, ἵνα τάχιον ἀποκατασταθῶ ὑμῖν. 20 Ὁ δὲ Θεὸς τῆς εἰρήνης, ὁ ἀναγαγὼν ἐκ νεκρῶν τὸν ποιμένα τῶν προβάτων τὸν μέγαν ἐν αἵματι διαθήκης αἰωνίου, τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν, 21 καταρτίσαι ὑμᾶς ἐν παντὶ ἔργῳ ἀγαθῷ εἰς τὸ ποιῆσαι τὸ θέλημα αὐτοῦ, ποιῶν ἐν ὑμῖν τὸ εὐάρεστον ἐνώπιον αὐτοῦ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν.

Ευαγγέλιον
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Ϛ´ 17 – 23

Κρουαζιέρες Ελλάδα
17 καὶ καταβὰς μετ’ αὐτῶν ἔστη ἐπὶ τόπου πεδινοῦ, καὶ ὄχλος μαθητῶν αὐτοῦ, καὶ πλῆθος πολὺ τοῦ λαοῦ ἀπὸ πάσης τῆς Ἰουδαίας καὶ Ἱερουσαλὴμ καὶ τῆς παραλίου Τύρου καὶ Σιδῶνος, οἳ ἦλθον ἀκοῦσαι αὐτοῦ καὶ ἰαθῆναι ἀπὸ τῶν νόσων αὐτῶν, 18 καὶ οἱ ὀχλούμενοι ἀπὸ πνευμάτων ἀκαθάρτων, καὶ ἐθεραπεύοντο· 19 καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἐζήτει ἅπτεσθαι αὐτοῦ, ὅτι δύναμις παρ’ αὐτοῦ ἐξήρχετο καὶ ἰᾶτο πάντας. 20 Καὶ αὐτὸς ἐπάρας τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ εἰς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἔλεγε· Μακάριοι οἱ πτωχοί, ὅτι ὑμετέρα ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ. 21 μακάριοι οἱ πεινῶντες νῦν, ὅτι χορτασθήσεσθε. μακάριοι οἱ κλαίοντες νῦν, ὅτι γελάσετε. 22 μακάριοί ἐστε ὅταν μισήσωσιν ὑμᾶς οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὅταν ἀφορίσωσιν ὑμᾶς καὶ ὀνειδίσωσι καὶ ἐκβάλωσι τὸ ὄνομα ὑμῶν ὡς πονηρὸν ἕνεκα τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου. 23 χάρητε ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ καὶ σκιρτήσατε· ἰδοὺ γὰρ ὁ μισθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τῷ οὐρανῷ· κατὰ τὰ αὐτὰ γὰρ ἐποίουν τοῖς προφήταις οἱ πατέρες αὐτῶν.

Στις 17 Ιανουαρίου 2026 εορτάζουν:
Άγιος Αντώνιος ο Μέγας
Άγιος Γεώργιος ο Νέος εξ Ιωαννίνων
Άγιος Θεοδόσιος ο Μεγάλος ο βασιλεύς
Άγιοι Ιουνίλλα και Τουρβών
Άγιος Αντώνιος, Αρχιεπίσκοπος Νόβγκοροντ Ρωσίας
Άγιος Αντώνιος, Επίσκοπος Βολογκντά της Ρωσίας
Όσιος Αντώνιος ο νέος ο Θαυματουργός
Όσιος Αχιλλάς
Όσιος Αντώνιος εκ Ρωσίας
Όσιος Αντώνιος ο Μετεωρίτης (Καντακουζηνός)
Όσιος Φιλόθεος
Άγιος Αντώνιος ο Μέγας | Αντωνίου του Μεγάλου (†356)
Γεννήθηκε το 251 στην Άνω Αίγυπτο από πλούσιους και ενάρετους γονείς, τους οποίους έχασε σε νεαρή ηλικία. Συγκέντρωσε όμως την προσοχή του στην μυστική θεωρία των μοναχών της ερήμου και στην φροντίδα της μικρής αδελφής του. Γρήγορα αποφάσισε να εγκαταλείψει τα εγκόσμια και αναχώρησε για την έρημο, αφού πρώτα τακτοποίησε την μικρότερη αδελφή του και μοίρασε την μεγάλη πατρική περιουσία στους φτωχούς της περιοχής του. Στην έρημο παίδευσε την ψυχή του και τιθάσευσε τα πάθη του φθάνοντας στα ανώτατα όρια της άσκησης ώστε η ψυχή του αγίου μπορούσε να εξέρχεται του σώματός του ενώ βρισκόταν ακόμη εν ζωή. Έγινε το πρότυπο των ασκητών. Πολλοί εξ αυτών έφθαναν στην έρημο για να τον ακούσουν και να τον συμβουλευθούν. Παρέδωσε την μακάρια ψυχή του στον μισθαποδότη Θεό σε ηλικία 105 ετών.

Ἔχει τι μεῖζον οὐρανὸς καὶ τῶν Νόων,

Η είδηση της ημέρας
ΟΛΟΙ ΜΙΛΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΑΣΟ ΔΟΥΣΗ: ΚΑΤΑΠΕΛΤΗΣ Η ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΕΣΤΙΔΗ
Ἔξαρχον Ἀντώνιον Ἀσκητῶν ἔχων.

Ἑβδομάτῃ δεκάτῃ Ἀντώνιον ἔνθεν ἄειραν.

Ο Μέγας Αντώνιος γεννήθηκε το 251 μ.Χ. στην Άνω Αίγυπτο από πλούσιους και ενάρετους γονείς, τους οποίους έχασε σε νεαρή ηλικία. Συγκεντρώνει όμως την προσοχή του στην μυστική θεωρία των μοναχών της ερήμου και στην φροντίδα της μικρής αδελφής του. Γρήγορα αποφασίζει να εγκαταλείψει τα εγκόσμια και αναχωρεί για την έρημο, αφού πρώτα τακτοποίησε την μικρότερη αδελφή του και μοίρασε την μεγάλη πατρική περιουσία στους φτωχούς της περιοχής του.

Στην έρημο παίδευσε την ψυχή του και τιθάσευσε τα πάθη του φθάνοντας στα ανώτατα όρια της άσκησης ώστε η ψυχή του αγίου μπορούσε να εξέρχεται του σώματός του ενώ βρισκόταν ακόμη εν ζωή. Γίνεται το πρότυπο των ασκητών. Πολλοί εξ αυτών έφθαναν στην έρημο για να τον ακούσουν και να τον συμβουλευθούν. Παρέδωσε την μακάρια ψυχή του στον μισθαποδότη Θεό σε ηλικία 105 ετών.

Αν και, όπως λέγει ο Μέγας Αθανάσιος, μία από τις τελευταίες επιθυμίες του Οσίου Αντωνίου ήταν να μείνει κρυφός ο τόπος της ταφής του, οι μοναχοί που μόναζαν κοντά του έλεγαν ότι κατείχαν το ιερό λείψανό του, το οποίο επί Ιουστινιανού (561 μ.Χ.), κατατέθηκε στην Εκκλησία του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου στην Αλεξάνδρεια και από εκεί αργότερα, το 635 μ.Χ., μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη.

Η Σύναξή του ετελείτο στη Μεγάλη Εκκλησία.

Λειτουργικά κείμενα
Ἀπολυτίκιον (Κατέβασμα)
Ἦχος δ’.
Τόν ζηλωτήν Ἠλίαν τοῖς τρόποις μιμούμενος, τῷ Βαπτιστῇ εὐθείαις ταῖς τρίβοις ἑπόμενος, Πάτερ Ἀντώνιε, τῆς ἐρήμου γέγονας οἰκιστής, καί τήν οἰκουμένην ἐστήριξας εὐχαῖς σου· διό πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τάς ψυχάς ἡμῶν.