Ο σύζυγός μου αρνείται να πει την μαμά μου «μητέρα». Πως να την φωνάζει;

Συμφωνώ απόλυτα ότι μάνα είναι μόνο μία, ωστόσο η δική μου μητέρα έχει αποδείξει έμπρακτα ότι αγαπά και φροντίζει τον σύζυγό μου σαν να είναι πραγματικά παιδί της.

Για να είμαι ειλικρινής, πολλές φορές τον στηρίζει περισσότερο από την ίδια του τη μητέρα, η οποία ζει μακριά και δυστυχώς δεν είναι ιδιαίτερα παρούσα στη ζωή μας.

Η μητέρα μου τον έχει δεχτεί με όλη της την καρδιά στην οικογένειά μας. Δεν παραλείπει ποτέ να μαγειρεύει τα αγαπημένα του φαγητά και είναι πάντα έτοιμη να του προσφέρει κάθε βοήθεια και υποστήριξη. Γι’ αυτό πιστεύω πως δεν είναι καθόλου υπερβολικό ή παράξενο να την αποκαλεί «μητέρα». Όταν παντρευτήκαμε, του εξήγησα ότι πλέον οι γονείς μου είναι και δικοί του γονείς και ότι θα ήθελα να τους νιώθει δικούς του ανθρώπους.

Εκείνος όμως μου εξήγησε ότι του είναι πολύ δύσκολο να την αποκαλεί «μητέρα». Δεν το αισθάνεται φυσικό και δεν μπορεί να το κάνει αυθόρμητα, παρόλο που αναγνωρίζει την αγάπη και την καλοσύνη της απέναντί του. Δεν είναι θέμα ότι δεν τη σέβεται ή δεν την αγαπά. Αντίθετα, γνωρίζει πολύ καλά πόσο πολύτιμη είναι η παρουσία της στη ζωή μας και πόσο τον φροντίζει. Απλά, λέει ότι δεν μπορεί να εκφράσει αυτή τη σχέση με τη συγκεκριμένη λέξη.

Η λύση που έχει βρει μέχρι στιγμής είναι να της μιλά ευγενικά στον πληθυντικό και να την αποκαλεί «κυρία Μαρία». Αυτό όμως με στεναχωρεί, γιατί μου φαίνεται πως κρατάει απόσταση και δεν εκφράζει πλήρως τη ζεστασιά που υπάρχει μεταξύ μας. Η μητέρα μου είναι διακριτική και ποτέ δεν παραπονέθηκε, αλλά διαισθάνομαι πως βαθιά μέσα της θα ήθελε πολύ να την αποκαλεί «μητέρα».

Κάποιες φορές, σε πιο χαλαρές στιγμές, του ξεφεύγει κανένα πιο οικείο όπως: «Κυρά Μαρία, φτιάξε μου έναν καφέ με τα χεράκια σου!». Παρόλα αυτά, εγώ θα επιθυμούσα βαθιά να καταφέρει να την αποκαλεί «μητέρα», γιατί νιώθω πως έτσι θα ενισχυθεί ακόμα περισσότερο ο ήδη δυνατός δεσμός που υπάρχει μεταξύ τους.

Μητέρα έγινε «ντετέκτιβ» για να αποκαλύψει την κακοποίηση που βίωνε η κόρη της σε κέντρο ΑμεΑ

Η συγκλονιστική περιγραφή της μητέρας που αναγκάστηκε να γίνει «ντετέκτιβ» για να αποκαλύψει την κακοποίηση που βίωνε η κόρη της σε κέντρο υποστήριξης ΑμεΑ
Την κακοποίηση που βίωνε η κόρη της σε κέντρο υποστήριξης παιδιών ΑμεΑ αποκάλυψε μία μητέρα, με την περιγραφή της να συγκλονίζει.

Η Ασπασία Σαριδάκη μιλώντας στο OPEN, ανέφερε ότι όλα ξεκίνησαν όταν, λόγω τραυματισμού της, αναγκάστηκε να αφήσει την κόρη της σε ένα κέντρο υποστήριξης παιδιών ΑμεΑ, προκειμένου να αναλάβει την μέριμνά της και την δυνάτοτητα μεταφοράς της μικρής από και προς το σπίτι, όσο διάστημα η ίδια ήταν σε ακινησία.

Η συγκλονιστική μαρτυρία της

«Χτύπησα και χειρουργήθηκα, οπότε το παιδί μου ήταν πολύ καιρό μέσα στο σπίτι. Έψαχνα να βρω ένα κέντρο που να μπορεί να προσφέρει τη μεταφορά του παιδιού από και προς το σπίτι. Έτσι, βρήκα αυτό.

Στη διάρκεια των τριών μηνών είχα αρκετές ενδείξεις, αλλά δεν σας κρύβω ότι υπήρχε πάντα μια δικαιολογία. Ενστικτωδώς κάτι που έλεγε ότι δεν πάει καλά, αλλά στο πίσω μέρος του μυαλού μου πάντα έλεγα ότι το παιδί ήταν τουλάχιστον εκτός σπιτιού, γιατί ήταν κλεισμένο μέσα ενάμιση χρόνο. Ταυτόχρονα, λάμβανα φωτογραφίες με την κόρη μου να είναι ευτυχισμένη, να είναι στη θάλασσα να κάνει τα μπάνια της.

Αυτό που μου κίνησε την περιέργεια, ήταν το καλοκαίρι στη διάρκεια του καλοκαιρινού καμπ, όταν τα παιδιά πήγαιναν σε καθημερινή βάση και έκαναν μπάνιο στη θάλασσα, παρατήρησα ότι ενώ το παιδί μου μαυρίζει πολύ έντονα και μέσα σε 2-3 μέρες γίνεται κατάμαυρη είχαν περάσει 10 μέρες και ήταν κάτασπρη.

Επειδή ήταν η περίοδος που ήμουν σε ανάρωση στη γύψο, κάλεσα ένα ταξί και πήρα σβάρνα όλες τις παραλίες για να δω από τις φωτογραφίες που είχα την παραλία που γίνεται το καμπ. Τη βρήκα, πήγα στήθηκα εκεί από τις 7 το πρωί για να μη δώσω στόχο, επειδή ήμουν ένα γύψο και ένα πι, οπότε θα έδινα στόχο. Είχα κανονικά κυάλια και είδα να συμβαίνει το εξής σοκαριστικό. Κατά τις 12 ήρθαν δύο πούλμαν και είδα τις δύο κυρίες που έχουν τη δομή, να κατεβάζουν τρία τρία τα παιδιά για ούτε ένα λεπτό στη θάλασσα. Τα έσπρωχναν να τα βγάλουν φωτογραφία, να την στείλουν σε εμάς τους αδαείς γονείς που ήμασταν στον κόσμο μας, ότι τα παιδιάς περνάνε υπέροχα.

Αγορά μουσικών οργάνων
Στο διάστημα των τριών ωρών γινόταν αυτό. Τα υπόλοιπα ήταν μέσα στο πούλμαν, χωρίς αρκοντίσιον, χωρίς τίποτα».